Notariële vertaling in Turkije: yeminli tercüman, noter en apostille

Wie in Turkije een vertaling “laat notariseren”, krijgt een stuk dat er heel anders uitziet dan een Belgische beëdigde vertaling. Deze pagina legt uit wat de Turkse notaris precies doet, waarom dat iets anders is dan het werk van een Belgische notaris en wanneer een Belgische dienst zo’n vertaling aanneemt.

De rol van de Turkse noter

In Turkije kan een vertaler bij een notaris (noter) een eed afleggen. Hij wordt dan yeminli tercüman bij die notaris, voor de talen die hij heeft aangetoond. De notaris bewaart de eedverklaring en een handtekeningstaal van de vertaler. Brengt de vertaler later een vertaling binnen, dan bevestigt de notaris dat de handtekening van die beëdigde vertaler is en voegt hij zijn eigen stempel, handtekening en een volgnummer toe.

De notaris controleert dus de persoon en de handtekening. Hij leest de vertaling niet na en verklaart niet dat ze juist is. Die verantwoordelijkheid blijft bij de vertaler, die in zijn verklaring bevestigt dat de vertaling overeenstemt met het brondocument.

Een bekrachtigde Turkse vertaling herkent u aan enkele vaste elementen: de verklaring van de vertaler onderaan de tekst, de bekrachtigingsformule van de notaris met datum en volgnummer (yevmiye numarası), het stempel van het notariskantoor en vaak een kopie van het brondocument erachter. Ontbreekt een van die elementen, dan stelt een Belgisch loket vragen.

Een Belgische notaris werkt anders

In België is de notaris een openbaar ambtenaar die authentieke akten opmaakt: een verkoop van onroerend goed, een huwelijkscontract, een schenking, een statuut van een vennootschap. Een Belgische notaris bekrachtigt geen vertalingen die een ander gemaakt heeft. Wie in België een vertaling wil laten bevestigen, gaat naar een beëdigd vertaler uit het nationaal register, niet naar de notaris.

Dat verschil verwart veel mensen. Een Belgische ambtenaar die het woord “notarieel” ziet op een Turkse vertaling, verwacht soms een akte zoals hij die kent. Het helpt als u weet wat het Turkse stuk wel en niet bewijst.

Van vertaling tot apostille

Een notariële vertaling voor België doorloopt drie stappen. Eerst vertaalt de yeminli tercüman het volledige document, met stempels, randvermeldingen en de apostille op het origineel. Daarna bekrachtigt de notaris de handtekening. Als derde stap plaatst de valilik of kaymakamlık een apostille op die notariële bekrachtiging. Dat laatste geldt voor elke notariële handeling, ook als het brondocument een vonnis is.

Zo krijgt uw dossier twee apostilles: één op het Turkse origineel, één op de bekrachtigde vertaling. Welk loket de eerste plaatst, hangt af van het soort document; het overzicht staat bij legalisatie en apostille.

Wanneer een Belgische dienst deze route aanneemt

Een deel van de Belgische diensten aanvaardt een buitenlandse vertaling, op voorwaarde dat die zelf gelegaliseerd of geapostilleerd is. DVZ vermeldt die mogelijkheid in zijn uitleg over documenten. Gemeenten verschillen: de ene aanvaardt de Turkse route voor een huwelijksdossier, de andere vraagt uitdrukkelijk een vertaler uit het Belgische register. Voor de familierechtbank is de Turkse route zelden geschikt.

Wij kijken daarom eerst de formulering van uw dienst na. Staat er “beëdigd vertaler ingeschreven in het nationaal register”, dan raden wij de Turkse route af. Hoe u die formulering leest, leest u bij beëdigde vertaling Turks–Nederlands.

Ook de andere richting

Dezelfde notariële vorm is in Turkije de standaard voor vertalingen uit het Nederlands. Een Belgische akte die een Turkse instantie moet lezen, laat u dus het best in Turkije vertalen en notarieel bekrachtigen. Het stuk blijft dan in Turkije en heeft geen tweede apostille nodig. Meer daarover bij vertaling Nederlands–Turks.

Wat u van ons ontvangt

U krijgt een pdf van de bekrachtigde en geapostilleerde vertaling, gehecht aan een kopie van het brondocument. Het papieren exemplaar met de natte stempels sturen wij per koerier naar België of naar een adres in Turkije. Bewaar dat papieren exemplaar: een Belgisch loket kan het willen zien, ook als het de pdf al heeft. Haal de nietjes er niet uit en maak geen losse bladen; een vertaling die niet meer vastzit aan het brondocument verliest haar bewijswaarde. Twijfelt u of uw dienst de notariële route aanneemt, leg uw vraag dan voor via het contactformulier.